استارتاپ چیست و انواع آن کدامند؟

۰ بازديد

استارت‌ آپ یا شرکت نوپا معمولا به یک کسب و کاری اطلاق می شود که به تازگی و با استفاده از راه حل های نوآورانه روشی نوین را برای حل یک نیاز بازار ارایه داده است. ویژگی بارز اکثر استارتاپ ها استفاده از تکنولوژی و فضای اینترنت و نیز ریسک پذیری بالای آن ها است چرا که تضمینی برای موفقیت راه حل ارایه شده وجود ندارد.

استارت آپ چیست؟


منشا این واژه در سن فرانسیسکو و دره‌ی سیلیکون نهفته است. بسیاری استارت آپ را فرهنگ نوینی برای اندیشه‌های نو و خلافیت برفراز ایده‌ های موجود می‌دانند.
تاسیس یا پیوستن به یک استارت آپ به معنای یک تصمیم جدی برای جدا شدن از شرایط ایده‌آل و پایدار به منظور دستیابی به رشد برق‌آسا و تلاش برای ایجاد موجی از تغییرات در مدت زمان کوتاه است.
بصورت میانگین عمر استارتاپ ها تقریبا سه سال است و این کمپانی‌های نوپا پس از سه سال دیگر یک استارت آپ شناخته نمی‌شوند. دلایل متعددی برای پایان دوران سه ساله‌ی شناخته شدن به عنوان استارت آپ مطرح است که از جمله‌ی آن می‌توان به تصاحب شدن توسط سایر کمپانی‌های بزرگ، افزایش تعداد دفاتر به بیش از یک مرکز، افزایش درآمد به بیش از ۲۰ میلیون دلار، افزایش تعداد کارکنان به بیش از ۸۰ نفر و افزایش تعداد اعضای اصلی به بیش از پنج نفر یا فروش سهم اعضای اصلی اشاره کرد. در واقع می‌توان در یک جمله‌ی ساده رسیدن استارت آپ به سودآوری را پایانی برای شناخته شدن آن به عنوان یک استارت آپ موفق خواند.

استارتاپ

استارت آپ‌ها را باید از کسب و کارهای کوچک جدا کرد. یک رستوران جدید در یک شهر را نباید به عنوان یک استارتاپ بشناسیم چرا که ویژگی اصلی یک استارت آپ این است که ساختار آن برای رشد سریع طراحی شده است.

 

انواع استارت آپ

 استیو بِلَنک، که در  دهکده مشهور "سیلیکون" تجربه‌ی زیادی دارد و نویسنده‌ی وب‌گاه Xconomy است 5 نوع از استارت آپ های موفق را معرفی می کند

استارت آپ سبک زندگی

ستارت آپی محسوب می شود که با زندگی روزمره ما عجین شده است. به طور مثال شخصی که ماشین برقی برای تفریح خود در پارک، تهیه کرده است با ارائه آن به دیگران و دریافت مبلغی می تواند ماشین برقی خود را در سطح بالایی نگه دارد و تفریح بیشتری کند.

کسب و کارهای کوچک

در این نوع استارتاپ معمولا یک خانواده مالک آن است و آن را اداره می‌کند و بیشتر برای تامین مخارج خانواده انجام می دهند.

استارتاپ‌های گسترش‌پذیر

 این نوع سود و بازدهی بیشتری دارند و عموما به صورت خوشه‌های نوآور و خلاق با هم تشکیل گروه می‌دهند. به طوریکه چند ایده خوب در کنار هم یه ایده ناب تری را تشکیل می دهد.

استارت آپ هایی که طراحی شده اند تا به سرعت فروخته شوند

مثلا در حوزه مسکن، استارت آپی تهیه می شود که می تواند مشکل بنگاه های املاک را به سرعت حل کند. سازنده این استارت آپ هدفش فقط فروش این استارت آپ برای شرکت های بزرگ است.

استارتاپ‌های اجتماعی

 هدف این استارتاپ ها فقط کسب درآمد نیست و نگاهشان بیشتر دنبال تبدیل دنیا به مکانی بهتر برای انسان ها است.

شرکت‌های استارتاپ بزرگ

شرکت‌های بزرگ به دلیل تغییرات در سلسقه‌ی مشتری، فناوری‌های جدید، قانون‌گذاری، رقبای جدید و ... مجبور هستند تا با ایفای برنامه های جدید و استارت آپ ها نوین در میدان رقابت حضور داشته باشند.

استارت آپ های اجتماعی

برعکس استارتاپ‌های گسترش‌پذیر، هدف این استارتاپ‌ها این است که دنیا را تبدیل به جایی بهتر کنند، نه این‌که سهم بازار را بگیرند یا برای بنیان‌گذاران آن ثروت بسازند.


منبع:
https://modirsun.com/page/Detail/1529/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D8%B1%D8%AA%D8%A7%D9%BE-%DA%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D9%88-%D8%A7%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B9-%D8%A2%D9%86-%DA%A9%D8%AF%D8%A7%D9%85%D9%86%D8%AF%D8%9F

۰ ۰

معافیت مالیاتی استارتاپ ها

۱ بازديد

کم شدن درآمدهای نفتی و تحریم های صورت گرفته علیه ایران، دولت را بیش از پیش متکی بر درآمدهای مالیاتی کرده است و این قضیه، موضوع معافیت مالیاتی استارتاپ ها را منتفی می کند.

پیش تر رضا الفت نسب، سخنگوی اتحادیه کسب و کارهای مجازی گفته بود پروژه های مجلس جهت معافیت مالیاتی استارتاپ ها فعلا عملی نخواهد شد و باید منتظر بمانیم تا رئیس جدید اداره امور مالیاتی منصوب و تصمیمات لازم اخذ شود. همچنین افزود:

“این پروژه فعلا فقط مطرح شده است و در صورتی که عملی شود تغییرات خوبی ایجاد خواهد شد ولی از جهتی دیگر قانون برخی الزامات برای اداراتی مانند اداره مالیات دارد که باید به حل آن پرداخت و این قوانین لازم است توسط مجلس اصلاح شود زیرا از طرف سایر ارگان ها این مشکلات قابل حل نخواهد بود”.

 

 

پروژه معافیت مالیاتی استارتاپ ها:

امیر ناظمی، قائم مقام وزیر ارتباطات با تشریح شروط لازم جهت اخذ مجوز پروژه “نو آفرین” برای استارتاپ ها، اضافه کرد:

“در این پروژه یک سری معافیت مالیاتی و بیمه ای برای استارتاپ ها مدنظر قرار گرفته است”. به نقل از وزارت ارتباطات، آئین نامه پروژه نوآفرین پس از طی کردن یک پروسه یک ساله و ارزیابی به واسطه ی هیئت وزیران به تصویب رسید و در مورد تاثیری که این آئین نامه بر نحوه ی فعالیت استارتاپ ها می گذارد توضیحاتی ارائه شده است.

اگرچه از نظر علمی استارتاپ به یک شرکت گفته می شود که شیوه کسب و کار آن نوآورانه و جدید است و قادر است در مقیاس گسترده و با توسعه ی زیادی همراه باشد، اما به جهت همین خصوصیات، موفقیت آن در آینده قابل تضمین نیست.

به همین جهت لازم است کشورهای مختلف در عوض تمرکز روی پروسه ارزیابی و زدن برچسب به شرکت ها و صادر کردن گواهی ها و مجوزها، فرصت هایی جهت پیشرفت بیشتر و موفقیت استارتاپ ها فراهم نمایند یا به عبارتی دیگرکشورهایی که در حال توسعه تلقی می شوند در این طرح تلاش کنند تا امنیت اقتصادی را در مدت زمان محدود جهت انجام فعالیت های استارتاپ ها فراهم کنند و مهم ترین نکته تفاوت بین پروژه “نوآفرین” با دیگر طرح ها مثل “پشتیبانی از شرکت های دانش بنیان” عدم نیاز به بررسی و فراگیری آن است که تمامی کسب و کارها و شرکت های جدید را شامل می شود.

 

 

خصوصیات موردنظر در آیین نامه برای معافیت مالیاتی استارتاپ ها:

امیر ناظمی، به خصوصیات موردنظر در این آیین نامه جهت بررسی یک شرکت اشاره نمود و گفت بر طبق این آیین نامه، استارتاپ باید عمری کم تر از 3 سال داشته باشد. یعنی شرکت ها از تاسیس تا 3 سال بعد (در صورت وجود شرایط دیگر) مشمول معافیت هایی خواهند بود.

مورد دیگر سرمایه شرکت است (برای سال 98 این عدد 250 میلیون تومان تعیین شده است) به این معنی که اگر شرکت قادر باشد سرمایه ای بیشتر از این میزان را جذب کند، به شرکت بزرگی تبدیل شده و می بایست مانند شرکت های بزرگ با آن برخورد کرد.

ناظمی ادامه داد:

“باید درآمدی که شرکت در سال به دست می آورد نیز محدود باشد (این میزان برای امسال 500 میلیون تومان تعیین شده است) و در صورتی که درآمد استارتاپ از این مبلغ بیشتر باشد، لازم است که همانند دیگر شرکت های بزرگ با آن برخورد شود.

با این حال خصوصیت دیگری که برای استارتاپ ها در نظر گرفته شده، این است که صاحبان و موسسان آن اقدام به تقسیم سود نکنند بلکه آنها هر چقدر درآمد دارند را دوباره در شرکت سرمایه گذاری کنند.

اگر زمانی صاحبان یک شرکت درآمد خود را چه به صورت مستقیم و چه غیر مستقیم تقسیم کنند، معلوم می گردد که قصد سرمایه گذاری برای ایده ی خویش را نداشته و می خواهند از این راه دست به فرار مالیاتی بزنند”.

در پروژه “نوآفرین” یک سری قوانین و ماده موجود است که به مهم ترین آن ها می پردازیم:

ماده2: شرکت ها به شرطی مشمول معافیت مالیاتی خواهند شد که تولید کننده کالا یا خدمات باشند.

ماده5: شرکت ها می توانند برای مدت 2 سال کارورز داشته باشند (توجه داشته باشید استارتاپ ها با اشخاص زیادی ممکن است همکاری کنند ولی این همکاری ها مانند استخدام نیست، پیش تر بر اساس قوانین، چنین همکاری هایی قابل قبول نبود و حتی بیمه در مقابل آن اقدام به تعیین جریمه می کرد، ولی در ماده 5 قید شده است اگر شخصی پلت فرمی تشکیل دهد لازم نیست آن ها را بیمه کند و ارتباط پلت فرم با این اشخاص از نوع استخدامی نیست.

ماده6: این ماده در تایید همکاری بین کارورز با استارتاپ است و مدت زمان این همکاری در این ماده، 2 سال تعیین شده است، این همکاری ها می تواند با وضعیت آسان تری انجام شود به عنوان نمونه، قسمتی از حق بیمه شخص که می بایست به واسطه ی شرکت پرداخت شود، به واسطه ی دولت جبران گردد. به این معنی که نیازی نیست شرکت سهم خود را به بیمه بپردازد، بلکه دولت آن را پرداخت می کند تا از هزینه های مربوط به بیمه کاسته شود.

ماده7: استارتاپ ها دارای چند موسس باشند ولی این موسسان لازم نیست حق بیمه بپردازند.

ماده 10: در آیین نامه مربوط به این پروژه، شتاب دهنده ها و فضاهای کاری مشترک همانند فضای کار خصوصی مورد قبول شناخته شده است.

منبع:

https://moshaveranco.com/%d9%85%d8%b9%d8%a7%d9%81%db%8c%d8%aa-%d9%85%d8%a7%d9%84%db%8c%d8%a7%d8%aa%db%8c-%d8%a7%d8%b3%d8%aa%d8%a7%d8%b1%d8%aa%d8%a7%d9%be-%d9%87%d8%a7/

 
۰ ۰

فرآیند سرمایه گذاری در کسب و کار

۱ بازديد

در دنیای کنونی توسعه و گسترش کسب و کارها، مفاهیم جدیدی از سرمایه گذاری را در پی دارد که مهم ترین آنها مربوط به مدل های جدید و خاص برای سرمایه گذاری در کسب و کارهای نوپا و جدید است.

راه اندازی و استارت هر نوع از کسب و کارها، ایده تا اجرا و توسعه آن همواره با چالش ها و مسائلی رو به رو می باشد که یکی از آنها تامین سرمایه است. در ادامه به فرآیند سرمایه گذاری در کسب و کارها پرداخته شده است.

 

سرمایه گذاری در کسب و کار های نوپا:

قبل از هر چیزی اشاره مختصری به صنعت سرمایه گذاری در کسب و کارهای تازه تاسیس در آمریکا می شود که دلیل این اشاره این است که آمریکا از یک اکوسیستم قوی برای کارآفرینی و ظهور استارت آپ ها بهره مند می باشد که ویژگی های زیر را در بر دارد:

  • قوانین بهتر و راحت تر برای کار آفرینان
  • محدودیت کمتر برای ثبت ایده ها
  • سرعت بالا در جذب منابع مالی
  • متقاعد کردن راحت شرکت های سرمایه گذار در زمینه فناوری های جدید
  • حمایت قانونی از کار آفرینی

در این اکوسیستم، شبکه ای پیوسته از سرمایه گذاران و کار آفرینان ایجاد شده است که از قواعد و قوانین مکتوب برای برقراری ارتباط مطمئن و امن سرمایه گذار با کار آفرین استفاده می کنند و دارای مراحل مختلف سرمایه گذاری در کسب و کارهای تازه تاسیس می باشند.

یک کسب و کار نوپا (استارتاپ) می تواند در روز های آغازین خود، مسیر مشخصی را برای جذب سرمایه تعریف نماید و کاملا بدیهی است که یک کسب و کار نوپا در همان آغاز کار به فکر جذب سرمایه گذار می باشد.

انواع مختلف سرمایه گذار از “سرمایه مرحله کشت ایده” تا شرکت های سرمایه گذاری (VC) همواره در کنار کسب و کار نوپا قرار دارند و در این مسیر، آن را با پشتیبانی های مالی و مدیریتی خود حمایت می نمایند.

سرمایه گذار فرشته

سرمایه گذار فرشته

مراحل سرمایه گذاری در شرکت های نوپا:

در ادامه مطلب مراحل مختلف سرمایه گذاری در کسب و کارهای نوپا ذکر شده است که به شرح زیر می باشد:

پشتیبان اول، سرمایه گذار مرحله کشت ایده:

در مرحله اول، کسب و کار به خود گردانی متکی می باشد که در این فاز، اعضا با استفاده از اندوخته های خود، خانواده، استقراض و خرده درآمد های خود، ایده مربوطه را جلو می برند.

در این مرحله از سرمایه گذاران مرحله کشت استفاده می شود که دسترسی به آنها سریع و راحت است که می توان آنها را از طریق جستجوی محلی یا اینترنتی، پیدا نمود. نحوه انجام این کار به گونه ای می باشد که سرمایه گذار بر اساس قوانین و مقررات موجود در بازار، بخشی از سهام شرکت را خریداری می کند که برای موارد زیر هزینه می گردد:

  • تحقیقات بازار
  • توسعه محصول
  • جست و جوی مشتریان
  • کشف بازار
  • استخراج مدل نهایی کسب و کار
  • پوشش هزینه ها
  • پرداخت حقوق و دستمزد کارکنان

نکته: در این نوع از سرمایه گذاری، بار و میزان ریسک برای سرمایه گذار زیاد است زیرا هنوز نمی توان کسب و کار را به صورت درست و دقیق ارزش گذاری نمود.


پشتیبان دوم، سرمایه گذار فرشته:

پس از این که سرمایه گذاری مرحله قبل، مرحله کشت ایده (Seed Funding) به نتیجه رسید و کسب و کار آغاز به فعالیت نمود، حال نوبت مرحله دوم سرمایه گذاری می رسد.

در این مرحله فرشتگان سرمایه گذار (Angeles) وارد عرصه کسب و کار مورد نظر می شوند که عموما از کار آفرینان یا مدیران بازنشسته تشکیل می شوند.

این فرشته ها در قالب انجمن ها، اتحادیه ها، دفاتر کار به صورت گروهی یا انفرادی اقدام به فعالیت می نمایند که ممکن است افرادی شناخته شده و صاحب نظر در صنعت های مختلف باشند.

سرمایه ای که از این طریق کسب می گردد، معمولا هزینه های کسب و کار مورد نظر را برای 12 تا 18 ماه پوشش می دهد که معمولا برای تکمیل و ارتقای تیم کاری حرفه ای و ساخت محصول نهایی مورد استفاده قرار می گیرد.

این مرحله در واقع حلقه اتصال سرمایه گذاری در مرحله کشت ایده و سرمایه گذاری ریسک پذیر می باشد که قبل از آن لازم است ارزش گذاری شرکت به خوبی انجام شود.

پشتیبان سوم، سرمایه گذاران ریسک پذیر یا VC ها:

پس از آن که سرمایه گذاری اشخاص فرشته به بار نشست و نتیجه داد، نوبت به ریسک پذیر ها (ونچر / ماجراجو ها) می رسد. تفاوت این سرمایه گذاران با فرشته ها این است که فرشته ها معمولا دارای شبکه ای غیر رسمی از سهام داران حقیقی هستند که به صورت شخصی، روی استارتاپ ها سرمایه گذاری می کنند، اما ریسک پذیرها مانند فرشته ها، شخص نیستند بلکه شرکت های سرمایه گذاری هستند.

منبع :
https://moshaveranco.com/%D9%81%D8%B1%D8%A2%DB%8C%D9%86%D8%AF-%D8%B3%D8%B1%D9%85%D8%A7%DB%8C%D9%87-%DA%AF%D8%B0%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%DA%A9%D8%B3%D8%A8-%D9%88-%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D9%87%D8%A7/

۰ ۰

سه توصیه مهم برای شراکت و سرمایه‌گذاری در استارتاپ ها و کسب‌و‌کارهای کوچک

۱ بازديد

۱. مفاهیم سرمایه گذاری را یاد بگیرید:

به زودی برای اینکه کسب و کارتان را سرپا نگه دارید و برنامه هایتان را اجرایی کنید به سرمایه نیاز خواهید داشت. پس بهتر است مفاهیم رایج در سرمایه گذاری را یاد بگیرید. مفاهیمی مانند پورتفولیو، سهامدار عمده، سهامدار جزء، هیات مدیره، مدیر عامل، سرمایه درگردش، شرکت سهامی خاص، شرکت سهامی عام و …

البته تنها دانستن معنی این مفاهیم کافی است تا در ارتباط با سرمایه گذاران، دچار اشتباهاتی که متاسفانه اخبارش از گوشه و کنار می رسد نشوید. چرا که در اول کار، همه خوشحال و گرمِ انرژی سرمایه جذب شده هستند و ممکن است خیلی چیزهای ریز، بی توجه، رها شوند. همین نکات ریز، در آینده گریبان کارآفرین را خواهد گرفت.

یک مثال:

برای مثال، فرض کنید یک صندوق سرمایه گذاری، با خرید ۵ درصد سهام یک شرکت، مبلغ ۱۰ میلیون تومان سرمایه گذاری می کند. این مبلغ، ارزش سهام آن شرکت را به ۵۰ میلیون تومان می رساند. حال این شرکت به مبلغ ۲۵ میلیون تومان (نصف ارزشش) فروخته می شود. و با این حال، صندوق سرمایه گذاری، سود می کند! چطور چنین چیزی ممکن خواهد بود؟ درحالیکه می بایست آن سرمایه گذار، ۵% از ۲۵ میلیون تومان یعنی ۲.۵ میلیون تومان، دریافت کند.

نکته اش اینجاست که در بند کوچکی در قرار داد سرمایه گذاری، ذکر شده است که پس از فروش شرکت (Exit)، این سرمایه گذار است که ابتدا کل سرمایه اش را به همراه مبلغی به عنوان تضمین بازگشت سرمایه، از حساب بر می دارد و سپس نوبت به کارآفرین می رسد. در نتیجه، مبلغ ناچیزی عاید کارآفرین خواهد شد.

باید بسیار دقت کنید که مواردی که نوشته می شود، چه مفهومی دارند و در آینده چه استفاده ای از آنها ممکن است بشود. چراکه، سرمایه گذار، ممکن است بخواهد حتی به قیمت ورشکستگی تان، شما را درس عبرتی برای دیگران کند.

یک راه حل:

اگر فکر می کنید در حال حاضر، توان و زمان لازم برای جذب سرمایه را ندارید، بهترین کار این است که از مشتریانتان برای تامین سرمایه استفاده کنید. جریان نقدینگی، بسیار در این زمینه کمک خواهد کرد. وقتی، مشتری شما، به شما آنقدر اعتماد کند که حاضر باشد، پیش از تحویل محصول، هزینه اش را بپردازد، آنگاه می توان با این پول، خیلی کارها را انجام داد و سفارشات بعدی را هم آماده کرد.

۲. به همه سهم بدهید:

برای اینکه بهترین کارایی را از اعضای تیمتان بگیرید، به آن ها سهام بدهید. با توجه به اینکه در ابتدای کار، درآمد چندانی ندارید، وقتی فرد جدیدی را به تیم اضافه می کنید، برای او دو گزینه مطرح کنید، یا یک حقوق مشخص و یا یک حقوق کمی کمتر اما در عوض، بخشی از سهام شرکت تازه تاسیس تان.

هم بهترین و اثرگذارترین تسهیلگران، منتورها و مربی‌های اکوسیستم استارتاپی ایران را بشناسید

کسی که سهام را انتخاب می کند، می توان گفت، به آینده کسب و کار شما امیدوارتر است و برای اینکه در آینده وقتی شرکت فروخته شده (استراتژی خروج) بتواند از سود بالایی برخوردار شود به شدت در کنار شما کار خواهد کرد. اوست که مدل رشد استارتاپ ها را درک کرده است.

برای مثال می توانید به کسی که مسوول فروش است وعده دهید که در ازای فروش هر x عدد از محصول، در طول y روز، شما z درصد از سهام شرکت را به نام او خواهید کرد. در نتیجه هم او انگیزه و احساس تعلق پیدا خواهد کرد. اگر پس از y روز، نتوانست به اندازه لازم، بفروشد آنگاه شما این امکان را خواهید داشت که با خریدن سهامش، فرد دیگری را جایگزین کنید.

خلاصه اینکه هر کسی که در تیم شما هست، بهتر است سهام داشته باشد و هر کسی هم که سهام دارد باید با برنامه ها و اهداف بلند مدت بنیانگذاران و سرمایه گذاران کسب و کار، هماهنگ و همدل باشند.

انگیزه مردم صرفا پول دار شدن نیست:

همه ما، دوست داریم ثروتمند باشیم. اما تصویر ما از ثروتمند بودن، صرفا داشتن حسابی پر از پول نیست بلکه تصاویر و خیال کارهایی است که می خواهیم با آن پول انجام دهیم. در نتیجه اگر می خواهید اعضای تیم تان را به دریافت سهام در عوض حقوق کمتر ترغیب کنید، بکوشید تصاویر ذهنی شان را برای آینده ای روشن با بدست آوردن پول زیاد و قدرت، و در نتیجه انجام رویاها و کارهای دلخواه شان، تقویت کنید.

لازم نیست اعضای جدید تیم بدانند شرکت شما چند سهم دارد. تنها چیزی که مهم است، تعداد سهمی است که آن ها دارند. مثلا شما می توانید تعداد سهام شرکتتان را اعداد بالایی در نظر بگیرید، مثلا ۱ میلیون سهم. و وقتی به یکی از کارکنان تازه وارد، ۱۰.۰۰۰ سهم بدهید (که می شود ۱ درصد)، چیزی که همکار جدید شما دوست دارد بشنود، ۱۰۰۰۰ سهم است تا ۱ درصد سهام!

این عدد، به او انگیزه ی بی همتایی برای تلاش بیشتر خواهد داد.

۳. همیشه بیشتر از آنچه فکر می کنید، به سرمایه نیاز خواهید داشت:

کار دشواری است. بخصوص در دوران رکود اقتصادی کشور، اما ناممکن نیست. زمان و انرژی زیادی می خواهد تا بتوانید سرمایه گذاران را پیدا کنید، ایده تان را با آن ها درمیان بگذارید و آنان را به سرمایه گذاری در کسب و کارتان علاقه مند کنید. در نتیجه اگر شخص یا شرکتی به سرمایه گذاری در کسب و کارتان علاقه نشان می دهد، تلاش کنید بیشتر از آنچه فکر می کنید نیاز خواهید داشت، سرمایه درخواست کنید تا مجبور نشوید پس از چند ماه دوباره این روند دشوار جلب سرمایه گذار را از نو انجام دهید.

و وقتی هم آن سرمایه ی [لعنتی!!!] را بدست آوردید، با آن مانند آخرین و تنها پولی که در اختیار دارید برخورد کنید تا بهترین استفاده را ببرید.

چند روز مانده تا ورشکستگی

با بررسی دخل و خرجتان، می توانید سرعت خرج شدن (Burn rate) پول هایتان را حساب کنید. یکی از مهمترین چیزها، جریان نقدینگی (Cash flow) است که باید بر روی آن تمرکز داشته باشید و تا جایی که می توانید آن را مثبت نگه دارید. یعنی درآمدتان از مخارجتان بیشتر بماند. وقتی به سمت منفی شدن نزدیکی شد، شاید لازم باشد کارهای دیگر – مثلا به صورت فریلنس – انجام دهید (که خیلی از ما، این کار را کرده ایم) تا مقداری پول به دست آورید.

این پاراگراف را می توان اینگونه خلاصه کرد: هر چه بیشتر، تا می توانید، زمان ورشکستگی را عقب بیاندازید.

منبع:
https://www.khoshfekri.com/funding/%d8%b3%d9%87-%d8%aa%d9%88%d8%b5%db%8c%d9%87-%d9%85%d9%87%d9%85-%d8%a8%d8%b1%d8%a7%db%8c-%d8%b4%d8%b1%d8%a7%da%a9%d8%aa-%d9%88-%d8%b3%d8%b1%d9%85%d8%a7%db%8c%d9%87%e2%80%8c%da%af%d8%b0%d8%a7%d8%b1/

۰ ۰

تأمین مالی در استارت‌آپ‌ها

۳ بازديد

فرایند تأمین مالی در استارت‌آپ‌ها

به طور خلاصه، اولین مرحله از تأمین سرمایه مورد نیاز یک استارت‌آپ، مرحله کشت ایده است که با توجه به بنیه ضعیف استارت‌آپ در این مرحله، این تأمین سرمایه ایده، آن را قادر خواهد ساخت تا به رشد خود ادامه  دهد. عمدتاً منابع مورد نیاز در این مرحله، توسط بنیان‌گذاران و یا اطرافیان (فاز خودگردانی که تأمین هزینه‌ها بر مبنای سرمایه شخصی، کمک‌های خانوادگی، قرض از دوستان و خرده درآمدهای ناچیز خواهد بود) و در برخی موارد از سوی فرشتگان کسب‌وکار تأمین می‌شود. البته اخیراً استفاده از روش سرمایه‌گذاری جمعی نیز به‌عنوان یکی از راه‌های تأمین مالی در دوره اولیه، مورد توجه کارآفرینان قرار گرفته است. سرمایه جذب‌شده در این مرحله، برای آن است که استارت‌آپ ۶ ماه دوام بیاورد تا بتواند فرضیات ایده خود را اعتبارسنجی نموده و با چرخش ایده اولیه و تغییر آن به ایده اصلی، به مدل نهایی کسب‌وکار نزدیک شود. باید دقت نمود که استارت‌آپ‌ها در توسعه برنامه‌های تجاری خود، نمی‌توانند بر جذب سرمایه از منابع وام‌دهنده، نظیر بانک‌ها تکیه نمایند، چراکه دارایی‌های مشهود قابل توجهی در اختیار نداشته و علاوه بر نداشتن اعتبار کافی، با توجه به فعالیت در حوزه فناوری‌های نوظهور، از ریسک بالایی نیز برخوردارند.

با اصلاح و توسعه ایده و بلوغ نسبی استارت‌آپ، فرآیند توسعه فناوری شتاب بیشتری خواهد گرفت و با توجه به هزینه‌های قابل توجه، نیاز به بهره‌گیری از یک سازوکار مدون برای جذب سرمایه خواهد بود. صندوق‌های سرمایه‌گذاری مخاطره‌پذیر، به عنوان مجموعه‌های تخصصی تأمین مالی استارت‌آپ‌ها، می‌توانند در این مرحله از دوره عمر استارت‌آپ‌ها ایفای نقش نمایند. ذکر این نکته خالی از لطف نیست که صندوق‌های سرمایه‌گذاری مخاطره‌پذیر، علاوه بر تأمین سرمایه‌های لازم، می‌توانند منابعی ارزشمند برای مشاوره‌های مدیریتی، مالی، بازاریابی و ... محسوب شوند که اهمیت این موارد، در برخی موارد از جذب سرمایه نیز بالاتر است.

در نهایت، استارت‌آپ به مراحل نهایی رشد خود رسیده و برای ایجاد بالاترین ارزش افزوده، وارد مرحله عرضه به بورس، ادغام با شرکت‌های بزرگ، یا فروش تجاری می‌شود. اغلب داستان‌های موفقیت استارت‌آپ‌ها و معروفیت آن‌ها، مرتبط با این مرحله است.

 

روش‌های تأمین مالی در استارت‌آپ‌ها

مطابق با آنچه پیشتر ارائه شد، با توجه به اهمیت فراوان تأمین سرمایه مورد نیاز برای مراحل مختلف یک استارت‌آپ، از رشد ایده تا توسعه کار، نیاز است تا با روش‌های مختلف تأمین مالی آشنا شد. در همین راستا، در این بخش روش‌های عمده مورد استفاده برای تأمین مالی استارت‌آپ‌ها، از جمله روش خودگردانی، روش «3F»، فرشتگان کسب‌و‌کار، شتاب‌دهنده‌ها، سرمایه‌گذاران مخاطره‌پذیر، بانک‌ها و سرمایه‌گذاران جمعی، به طور خلاصه معرفی خواهند شد.

1- خودگردانی یا خودکفایانه: این روش، به استفاده از امکانات به بهترین نحو ممکن اشاره دارد. برای مثال، استفاده از دفتر اجاره‌ای کوچک‌تر، اجاره یک اتاق از یک دفتر کار با هدف کاهش هزینه‌ها و امکان تبادل ایده با دیگر تیم‌های کاری مستقر. جالب است بدانید که برخی از غول‌های فناوری حال حاضر، کار خود را از پارکینگ شخصی آغاز نموده‌اند که از مهم‌ترین آن‌ها، می‌توان به اپل، مایکروسافت، گوگل و آمازون اشاره نمود. باید توجه داشت که این روش، بیشتر از آن‌که به تأمین مالی بیاندیشد، متمرکز بر صرفه‌جویی در هزینه‌ها و کاهش آن‌ها در بدو راه‌اندازی استارت‌آپ است.

2- تأمین مالی «3F»: «3F» مخفف سه کلمه «Family»، «Friends» و «Fools» است و دوستان، خانواده و اطرافیان را به عنوان یک منبع تأمین سرمایه، در دوره‌های ابتدایی راه‌اندازی استارت‌آپ معرفی می‌نماید. خانواده و دوستان نزدیک، از این جهت که اعتماد کافی به فرد داشته و بدون نیاز به ضمانت و یا طرح کسب‌وکار پیچیده، حاضر به کمک مالی هستند، می‌توانند نقشی مهم در جذب سرمایه‌های اولیه داشته باشند. نکته کلیدی در این است که در ابتدای امر، فقط یک ایده وجود دارد و نه از پتنت‌های ارزشمند و نمونه‌های اولیه محصول خبری است و نه حتی خود فرد اطمینان کافی از موفقیت ایده خود دارد. پس تنها کسانی که ممکن است ریسک این کار را به جان بخرند و بر روی ایده شما سرمایه‌گذاری نمایند، خانواده و اطرافیان هستند. سومین منبع تأمین مالی استارت‌آپ‌ها، افرادی هستند که از ریسک‌پذیری بسیار بالا و بعضاً نامعقول برخوردار بوده و حاضرند بر روی ایده شما بدون بررسی‌های عمیق، مبالغی را سرمایه‌گذاری کنند.

3- فرشتگان کسب‌وکار «Business Angels»: این اصطلاح، برای نخستین بار به سرمایه‌گذاران در نمایش‌های «Broadway» اطلاق می‌شد و منظور از آن، سرمایه‌گذاران و کارآفرینان ثروتمندی هستند که بخشی از ثروت خود را بر روی ایده‌های نوآورانه سرمایه‌گذاری می‌نمایند. فرشتگان کسب‌وکار برخلاف اعتقاد عموم، ممکن است میلیونر‌های سرشناس نباشند و افرادی حرفه‌ای در حوزه‌های مختلف را شامل شوند. فرشتگان کسب‌وکار در مراحل اولیه راه‌اندازی یک استارت‌آپ، سرمایه‌گذاری می‌نمایند و بدون دخالت در مدیریت آن، در ازای بخشی از سهام مالکیت شرکت، به تأمین مالی آن می‌پردازند. تفاوت عمده فرشتگان کسب‌وکار با سرمایه‌گذاران ریسک‌پذیر «3F»، ریسک‌پذیری معقول و مبتنی بر آگاهی آن‌ها است که با توجه به سابقه درخشان تجاری و تجارب حرفه‌ای خود در حوزه کارآفرینی، می‌توانند رشد استارت‌آپ‌ها را تسریع نموده و احتمال شکست آن‌ها را کاهش دهند. از مثال‌های موفق در این زمینه، می‌توان به گوگل، فیسبوک و «Whats App» اشاره نمود.

4- شتاب‌دهنده‌ها «Accelerator»: یک شتاب‌ دهنده استارت‌آپی، مجموعه‌ای متشکل از متخصصین حوزه کارآفرینی همراه با منابع مالی است که پس از ارزیابی ایده‌های مختلف و انتخاب ایده‌های دارای پتانسیل تجاری‌سازی، اقدام به حمایت و پشتیبانی از آن‌ها می‌نماید. آن‌ها در ازای سرمایه‌گذاری اولیه خود بر روی یک شرکت نوپا، درصدی از مالکیت آن را در اختیار گرفته و در مقابل، طیف وسیعی از آموزش‌ها، اعم از مدیریتی، مالی، بازاریابی و ... را به صاحبان ایده ارائه می‌نمایند. شتاب‌دهنده «Y Combinator»، اولین شرکت شتاب‌دهنده است که در سال ۲۰۰۵ میلادی فعالیت خود را آغاز نموده و متقاضیان را در دو دوره زمانی سه ماهه در هر سال پذیرش می‌نماید. عملکرد نسبتاً متفاوت این شرکت در مقایسه با مراکز رشد سنتی که به صورت مستمر خدمات خود را به کاربران ارائه می‌دادند، موجب شد تا این ساختار جدید، تحت نام «شتاب‌دهنده استارت‌آپی»، به عنوان یک مفهوم جدید در اکوسیستم نوآوری پای به عرصه وجود بگذارد. امروزه شتاب‌دهنده‌ها در بازه‌های کوتاه‌مدت 3 تا 6 ماهه، اقدام به پذیرش و حمایت از صاحبان ایده می‌نمایند تا علاوه بر دسترسی به آموزش‌های ضروری برای موفقیت در تجاری‌سازی ایده، ارزیابی واقع‌بینانه‌ای از آن به دست آورند. در صورت پتانسیل‌های توسعه محصول، امکان ارتباط با سرمایه‌گذاران مهیا خواهد شد که می‌تواند فرآیند تجاری‌سازی را در مراحل آتی پیش برد.

5- سرمایه‌گذاران مخاطره پذیر «Venture Capital»: صندوق‌های سرمایه‌گذاری مخاطره‌پذیر، در مقایسه با فرشتگان کسب‌وکار تا حدی از ریسک‌پذیری کمتری برخوردار هستند؛ با این حال، دو مشخصه بسیار کلیدی موجب می‌شود که به عنوان یکی از مهم‌ترین روش‌های تأمین مالی استارت‌آپ‌ها نام گیرند. اول این‌که منابع در اختیار «VC»ها در مقایسه با فرشتگان کسب‌وکار بسیار بیشتر بوده و در نتیجه مبالغ بیشتری را بر روی طرح‌های فناورانه سرمایه‌گذاری خواهند کرد. علاوه بر این، سرمایه‌گذاران مخاطره‌پذیر در ازای سرمایه‌گذاری قابل توجه خود، عنان مدیریتی استارت‌آپ را نیز در دست گرفته و مجموعه‌ای از خدمات مالی، حسابداری، منابع انسانی، بازاریابی و فروش را در اختیار بنیان‌گذاران خواهند گذاشت. با توجه به نرخ 90 درصدی شکست شرکت‌های استارت‌آپی، پشتیبانی مدیریتی از آن‌ها، می‌تواند از میزان سرمایه جذب شده نیز مهم‌تر باشد.

6- بانک‌ها: همان‌گونه که در سطور پیشین ذکر شد، در ادبیات کارآفرینی چندان توصیه‌ای به تأمین سرمایه استارت‌آپ‌ها از طریق بانک‌ها نمی‌شود. بانک‌ها در سود و زیان پروژه توسعه ایده شریک نشده و در ازای وام پرداختی، وثیقه‌های سنگین اخذ خواهند کرد.

7- سرمایه‌گذاری‌های جمعی «Crowdfunding»: سرمایه‌گذاری جمعی، به معنای جمع‌آوری مقادیر کم سرمایه از تعداد زیادی از افراد با هدف تأمین مالی یک کسب‌وکار پرمخاطره است. این روش که به تازگی مورد توجه استارت‌آپ‌ها و شرکت‌های فناور برای جذب سرمایه و تأمین مالی پروژه‌های توسعه فناوری قرار گرفته است، راهی آسان برای ارتباط میان سرمایه‌گذاران و کارآفرینان از طریق شبکه‌های اجتماعی و وب‌سایت‌های سرمایه‌گذاری جمعی است. مزیت دیگر این روش، در این است که مشارکت در پروژه‌های نوآورانه و دستیابی به حاشیه سود چند برابری، منحصر به سرمایه‌گذاران بزرگ نیست و هر فردی با مبالغ محدود نیز می‌تواند در این امر دخیل شود.

منبع:
http://nanomatch.ir/article/970414/

۰ ۰

واژگان و اصطلاحات استارتاپی که لازم است بدانیم ??

۱ بازديد

در هر محیطی که وارد می‌شویم، اصطلاحات و عبارت‌های خاصی رواج دارند که محیط استارتاپی نیز از این قاعده مستثنی نیست. هر حوزه‌ای از دانش، واژگان و اصطلاحات تخصصی خود را دارند که ممکن است برای افرادی که تازه وارد آن می‌شوند، ناشناخته بنظر برسد. شتابدهنده گذر به عنوان اولین شتابدهنده حوزه عمران، محیط زیست و گردشگری قصد دارد در این مقاله به بررسی اصطلاحات استارتاپی و کسب و کارهای نوپا بپردازد.

 

واژه نامه استارتاپی | آشنایی با اصطلاحات استارتاپی

 

آشنایی با اصطلاحات استارتاپی

با توجه به رشد چشمگیر استارتاپ ها در سراسر دنیا و نیز کشورمان ایران اصطلاحات استارتاپی بسیاری ایجاد شده‌اند که برای ورود به دنیای استارتاپ لازم است که با آنها آشنا شویم. در این مقاله سعی شده است که به مهم‌ترین اصطلاحات استارتاپی پرداخته شود، اگر چه این اصطلاحات کم نیستند.

 

Startup (استارتاپ)

استارتاپ به معنای شروع یک کسب و کار جدید با هدف تغییر جهان و کسب درآمد است. استارت آپ در واقع به یک مدل تجاری جدید گفته می‌شود که به منظور رفع یک یا مجموعه‌ای از نیازهای جامعه حاضر ایجاد شده است.

 

Founder (بینانگذار استارتاپ)

بنیان گذار استارت آپ یا Founder در اصطلاحات استارتاپی به شخص یا اشخاصی گفته می‌شود که یک استارتاپ را راه اندازی می‌کنند. این شخص با باور اینکه می‌توانند جهان را دگرگون سازد، پیوسته تلاش می‌کند و دوست دارد که خود رییس خود باشد.

 

 Seed Accelerator (شتابدهنده استارتاپ)

شتابدهنده استارتاپ یا به اختصار شتاب دهنده به عنوان یکی از اصطلاحات استارتاپی، مجموعه‌ای است که استارت آپ را از شروع تا به نتیجه رسیدن آن حمایت می‌کند. شتابدهنده ها با ارائه خدماتی نظیر Mentor-ship (مربی‌)، فضای کار، اصلاح کسب و کار و نیز تامین سرمایه اولیه برای شرکت‌های نوپا، درصدی از مالکیت آن کسب و کار را در اختیار می‌گیرند و در مقابل آموزش‌های لازم برای قرار گرفتن در مسیر کارآفرینی  به آنها ارائه می‌دهند.

 

Unicorn Startup (استارتاپ تک شاخ)

یونیکورن اسب تک شاخی است که از حیوانات افسانه ای به شما می‌رود. آیلین لی از سرمایه گذاران در سال 2013 این نام را انتخاب کرد و به استارتاپ هایی گفته می‌شود که بسیار سریع رشد می‌کنند و ارزش آن‌ها بیش از میلیاردها دلار است مانند استارتاپ های اوبر، پینترست، دراپ باکس و ....

 

Lean Startup (لین استارتاپ)

لین استارتاپ یا استارتاپ‌های نوپا، یک ایده و کسب و کار نوپا است که دارای ریسک کمتری نسبت به سایر استارت آپ‌ها می‌باشد. از آنجایی که 90 درصد استارت اپ ها در شروع فعالیت خود با شکست مواجه می‌شوند، لین استارتاپ کمک می‌کند تا دلایل عدم موفقیت پیدا شود. لین استارت آپ علاوه بر اینکه دلایل عدم موفقیت اینگونه استارتاپ‌ها را پیدا می‌کند، به صاحبان کسب و کار کمک می کند تا ریسک شکست خود را کاهش دهند. روش لین استارت اپ که یکی از اصطلاحات استارتاپی می‌باشد، این است که ابتدا یک نمونه کوچک و ساده از محصول و خدمات شما آماده می‌کند و با در اختیار گذاشتن آن در یک جامعه کوچک هدف، بازخورد آنها را بررسی می‌کند.

 

Business Plan (طرح کسب و کار)

هر کسب و کاری برای شروع کار و افزایش احتمال موفقیت نیازمند یک برنامه ریزی دقیق است. بیزینس پلن یا طرح کسب و کار یک سند مکتوب شده و رسمی است که در آن تمام هدف‌ها، ماهیت آنها، زمان رسیدن به آنها، برنامه ریزی‌های مالی و همه مواردی که ضرورت دارند، نوشته شده است. برای دریافت وام و یا بودجه، داشتن بیزینس پلن معتبر بسیار ضروری می‌باشد.

 

seed funding  (سرمایه مرحله کشت ایده)

سید فاندینگ یا سرمایه مرحله کشت ایده به معنای اولین مرحله شروع کار استارتاپی است که معمولا نشان‌دهنده اولین سرمایه ای است که به استارتاپ اختصاص داده می‌شود. این سرمایه می‌تواند از طریق وام، سرمایه گذاران مختلف، خانواده، اطرافیان و یا حتی صاحب کسب و کار تامین شده باشد. این سرمایه در اصل به عنوان بذر اولیه درخت کسب و کاری شناخته می‌شود.

 

Investor (سرمایه‌گذار)

سرمایه گذار به شخص یا اشخاصی گفته می‌شود که با هدف بازگشت سرمایه و سود در استارتاپ‌ها سرمایه گذاری می‌کنند. این سرمایه‌ها در حوزه‌هایی مثل اوراق قرضه، سهام سرمایه، اوراق بهادار، ارز و کالاهای اقتصادی سرمایه گذاری می‌شود.

 

Angel investor (سرمایه‌گذار فرشته)

سرمایه گذاران فرشته به کارآفرینان و مدیران اجرایی با توان سرمایه گذاری گفته می‌شود که معمولا روی کسب و کارهای نوپا نیازمند سرمایه، سرمایه گذاری می‌کنند. آنها علاوه بر سرمایه گذاری، با ارائه مشاوره و کمک به صاحبان استارتاپ در نقش راهنما نیز آنها را کمک می‌کنند. این سرمایه گذاران در شروع کسب و کار نوپا و با ارایه سرمایه کمتری نسبت به سایر سرمایه گذاران در مراحل اولیه، کسب و کار را حمایت می‌کنند.

 

Venture Capital (سرمایه گذار خطر پذیر)

سرمایه گذار خطرپذیر یا VC یک روش تامین مالی است که در آن سرمایه گذاران به امید سود بالا، ریسک بالایی می‌کنند. سرمایه گذاران خطر پذیر به دنبال کسب و کارهای با پتانسیل بالا رفته و آن‌ها را در رشد و توسعه همراهی می کنند. آنها این کار را در ازای دریافت بخشی از سهام مالی کسب و کار انجام می‌دهند.

منبع:
۰ ۰

با استارتاپ های موفق ایرانی آشنا شوید

۳ بازديد

پیشرفت تکنولوژی و اینترنت موجب ایجاد کسب و کارها ی زیادی بر مبنای فناوری شده است که می‌تواند با کمی خلاقیت و داشتن دانش کافی به توسعه و رشد فراوانی برسند. در همه دنیا این اتفاق با سرعت بالایی در حال پیشرفت است که ایران نیز از این قاعده مستثنی نبوده است. از آنجایی که بحث استارتاپ‌ها و کسب و کارهای نوپا در ایران رونق فراوانی گرفته است، در این مقاله قصد داریم با استارتاپ‌های موفق ایران آشنا شویم.

استارت آپ چیست | آشنایی با استارتاپ های موفق ایران

آشنایی با استارتاپ‌های موفق ایران

 

استارتاپ "دیجی کالا"

نتایج نشان می‌دهد که دیجی کالا، رتبه اول را در میان استارتاپ‌ های موفق به خود اختصاص داده است. سرویس دیجی کالا یک سرویس کاملا شناخته شده در میان ایرانیان است. این سرویس با ارائه دادن یک فروشگاه بزرگ اینترنتی بزرگ، امکان خرید انواع محصولات و نیز مقایسه آنها را برای کاربران فراهم کرده است. این سرویس انقدر پیشرفت چشمگیری داشته است که اکثر ایرانیان پیش از خرید هر محصولی به این وب سایت مراجعه می‌کنند تا از اطلاعات موجود و نیز نظر کاربرانی که آن را خریداری کرده اند، بهره‌مند شوند. همچنین دیجی‌کالا تنها استارت اپ ایرانی است که در بین 100 استارتاپ موفق و برتر جهان قرار دارد.

 

 استارتاپ "آنتورک"

استارتاپ آنتورک (Anetwork) در رده دوم استارت آپ‌های موفق ایرانی قرار گرفته است. این استارتاپ از نوع استارت آپ‌هایی هستند که سرویس تبلیغاتی ارائه می‌دهند. آنتورک به دو دسته از کاربران خدمات ارائه می دهند: تبلیغات دهندگان و تبلیغات گیرندگان. دسته اول کسانی هستند که قصد قرار دادن تبلیغات خود را در وب سایت های مختلف دارند و دسته دوم کسانی هستند که میخواهند از طریق قرار دادن تبلیغات در وب سایت خود درآمد کسب کنند. این استارتاپ رتبه خوبی را در میان استارت آپ های موفق جهان دارا است.

 

استارتاپ "جابینجا"

استارت‌آپ جابینجا همانند آنتورک یک بستر میان دو گروه از کاربران فراهم کرده است که شامل کارجو و کارفرما می‌باشند. در استارت آپ جابینجا، کارفرمایانی که به دنبال افرادی با مهارت خاص برای شرکت یا گروه خود هستند و کارجویانی که به دنبال کار متناسب با توانمندی و رزومه خود هستند، می توانند به ثبت اطلاعات خود بپردازند.

 

استارتاپ "ترب"

ترب رتبه چهارم استارت های موفق ایران را به خود اختصاص داده است. ترب این امکان را به کاربران می‌دهد که قبل از خرید هر محصولی آن را در فروشگاه‌های مختلف مقایسه کرده و مناسب‌ترین قیمت را انتخاب کنند.

 

استارتاپ "جعبه"

جعبه یکی دیگر از استارت آپ های موفق ایرانی است که از طریق  اشتراک گذاری ویدیوهای تبلیغاتی درآمد کسب می‌کند.

 

استارتاپ "بیدرنگ"

بیدرنگ استارتاپی در حوزه مشاوره است که در زمینه های بیمه، مالیات و امور حقوقی به کاربران خود مشاوره می‌دهد. با مراجعه به وب سایت بیدرنگ می‌توانید از مشاوره رایگان در مسائل حقوقی نظیر بیمه، مالیات، قانون کار و ... استفاده کنید. همچنین به واسطه آن امکان رزرو وقت آنلاین برای مشاوره حضوری، تلفنی و یا خرید انواع بیمه فراهم است.

 

استارتاپ "تکراتور"

تکراتور یک استارتاپ موفق ایرانی در زمینه معرفی تکنولوژی های روز دنیا، سایت های سودمند و معتبر در انواع زمینه های تکنولوژی و فناوری برای کاربران علاقه مند به فناوری اطلاعات و تکنولوژی فعالیت می‌کند.

 

انواع استارت آپ| بهترین استارتاپ های ایران

 

 

استارتاپ "اسنپ"

استارتاپ اسنپ جز استارتاپ‌های مرتبط با حمل و نقل درون شهری می‌باشد که کار خود را از سال 1393 شروع کرده است. اسنپ امکان انتخاب مبدا و مقصد و مشاهده هزینه برآور شده را به کاربران می‌دهد و به رانندگان اطراف نیز این امکان را می‌دهد که سفر تعیین شده را قبول کنند. گزینه‌های دیگری نیز به اپلیکیشن اسنپ اضافه شده است که کار را برای کاربران برای انجام امور زیادی آسان کرده است همانند: اسنپ مارکت، اسنپ فود، اسنپ دکتر و ....

 

استارتاپ "تپسی"

استارت آپ تپسی نیز مانند اسنپ در حوزه حمل و نقل درون شهری فعالیت می‌کند و کار خود را از سال 1395 شروع کرده است. این سامانه هوشمند درخواست تاکسی در حال حاضر در شهرهای تهران، کرج، اصفهان، شیراز، تبریز و مشهد خدمت رسانی می‌کند.  تپسی، کاربران را از طریق اپلیکیشن موبایل و پنل سازمانی، با سفیران (رانندگان) مرتبط می‌سازد.

 

استارتاپ "کافه بازار"

بعد از اینکه شرکت گوگل در اثر تحریم‌ها دسترسی کاربران ایرانی را به برنامه های گوگل پلی محدود کرد، شرکت آوای هوشمند با بومی سازی برنامه‌ای مشابه گوگل پلی توانست تا مقدار قابل قبولی نیازهای محدود شده کاربران را رفع کند و با قرار دادن دسترسی کاربران به بازی‌ها و نرم افزارهای تولید داخل، سهم بزرگی را در پیشرفت این صنعت به خود اختصاص داد.

منبع:
https://gozaraccelerator.ir/blogs/successful-iranian-startups

۰ ۰

ویژگی استارت آپ های جدید

۱ بازديد

منظور از استارتاپ های جدید چیست؟

استارتاپ های جدید به استارت آپ هایی گفته می شود که بر اساس ایده ای خلاقانه و نوآورانه در حوزه فناوری اطلاعات راه اندازی می شوند. استارتاپ های جدید قابلیت مقیاس پذیری و تکرار پذیری را در خود دارند. این دو ویژگی خاص، عاملی است که استارت آپ های جدید را از سایر کسب و کار ها تفکیک می کند. کسب و کار هایی همانند کسب و کار های کوچک، سنتی، تجاری و… که قابلیت مقیاس پذیری و تکرار پذیری ندارند را نمی توان به عنوان یک استارتاپ جدید در نظر گرفت. استارتاپ های جدید بر پایه ایده ای نو و جدید پایه گذاری می شوند و ساختار آن ها با سایر کسب و کار ها متفاوت می باشد.

 

استارتاپ جدید

استارت آپ های جدید چه ویژگی هایی دارند؟

استارتاپ های آماده راه اندازی متناسب با اهداف و روش هایی که برای آن ها تعیین شده، ویژگی های خاصی دارند. ما در این جا به معرفی ۸ مورد از ویژگی استارتاپ های موفق می پردازیم:

۱- هدف گذاری بر اساس نیاز و خواسته مشتری مهم ترین ویژگی استارت آپ های جدید است.
۲- استارتاپ های موفق محصول یا خدمت متناسب با بازار هدفشان دارند. فروش یک محصول یا خدمت از مهم ترین ویژگی استارتاپ ها می باشد که همواره باید در رأس امور و تصمیم گیری ها در نظر گرفته بشود. زیرا چرخه حیات یک شرکت از این راه ادامه پیدا می کند.
۳- همه افراد تیم کاری استارتاپ نسبت به کارشان و هدفی که سازمان دارد بسیار پر شور و هیجان و با انگیزه هستند.
۴- از دیگر ویژگی استارتاپ ها این است که بنیان گذاران ارائه خدمت و محصولاتشان را در بازارهای کوچک تر آغاز می کنند و سپس وارد بازارهای بزرگتر می شوند.
۵- بنیان گذاران استارتاپ ها همواره در حال شناسایی فرهنگ سازمان های بزرگ تر هستند.
۶- آن ها همواره در طول مسیر رشد به صورت جدی از کارهایشان بازخورد می گیرند.
۷- آن ها بر روی اهداف و مسیرشان، متمرکز هستند.
۸- آن ها شبکه ای از ارتباطات قوی و گسترده را با همه اقشار جامعه می سازند.

 

برتری و ویژگی استارت آپ های جدید در مقایسه با کسب و کارهای بزرگ چیست؟

 

 

۱- بوروکراسی و سلسه مراتب سازمانی کمتر

در شرکت ها یا کسب و کارهای بزرگ دائما لایه های سازمانی و روندهای دست و پا گیر اداری در جریان است که ممکن است افراد (مراجعه کنندگان، کارمندان، مشتریان و …) را برای برقراری ارتباط با واحد مورد نظر آزار بدهد. همچنین این سلسه مراتب برای رشد خود سازمان بسیار مضر خواهد بود اما از بین بردن این بوروکراسی نیز بسیار سخت و زمان بر است . ویژگی استارت آپ های جدید نسبت به شرکت ها، عدم وجود این گونه بوروکراسی و لایه های سازمانی است.

 

 

۲- ترکیب تیم ها

دیگر ویژگی استارتاپ نسبت به سایر کسب وکار ها، کوچک و مختصر بودن تشکیلات آن ها می باشد.
استارت آپ های جدید معمولا با یک تیم متشکل از سه چهار نفر و یا تعداد بیشتری افراد شروع به کار می کنند و پس از مدتی که استارتاپ رشد کرد و گسترش یافت، تعداد افراد نیز بیشتر می شود و لایه های سازمانی بر اساس مسئولیت ها و برتری افراد شکل می گیرند. اما در ابتدای شروع فعالیت استارتاپ، معمولا برتری یا سمت خاصی برای افراد وجود ندارد و آن ها فعالیت خود را به صورت برابر آغاز می کنند.

 

 

۳- چابکی استارت آپ های جدید

اکثر سازمان و شرکت ها دارای یک قانونمندی و روند کاری تعریف شده می باشند که از کوچکترین مسئله مانند ساعت کاری تا بزرگترین موضوعات به صورت از پیش تعیین شده برای همه افراد یکسان بوده و کارمندان موظف به رعایت آن ها می باشند. اما ویژگی استارتاپ ها این است که خیلی قوانین دست و پا گیر و تکراری ندارند و افراد بر اساس اشتیاق و میل باطنی به فعالیت هایشان می پردازند.

 

 

۴- هویت برند استارتاپ

برندسازی یکی از ویژگی های استارتاپ ها است که همواره از همان ابتدا در اولویت قرار می گیرد و به آن توجه ویژه ای می شود، زیرا این برندسازی به نوبه خود به سرعت رشد فعالیت های استارتاپ کمک قابل توجهی می کند. در صورتی که ممکن در کسب و کارهای دیگر برند بودن و نگرش سایر مردم اصلا مورد توجه قرار نگیرد!

 

 

۵- قیمت گذاری رقابتی جهت سرمایه گذاری

سرعت رشد فعالیت و سودهی، از بهترین ویژگی استارتاپ ها است که همواره موجب جذب سرمایه گذاران مانند پیدایش می شود تا ریسک راه اندازی یک کسب وکار نوپا را بپذیرند ولی بتوانند به آن سود بالا دست پیدا کنند.

حال شما می توانید در شخصیت و کسب و کار خود جستجو کنید و ببینید آیا ویژگی های شما و کارتان شبیه استارت آپ های جدید است یا شبیه شرکت های بزرگ و کند!

منبع:
https://peidaiesh.com/startup/%d8%aa%d8%b9%d8%b1%db%8c%d9%81-%d8%a7%d8%b3%d8%aa%d8%a7%d8%b1%d8%aa%d8%a7%d9%be-%d9%87%d8%a7/

۰ ۰

کار اینترنتی در کجای زنجیره استارتاپ قرار دارد؟

۱ بازديد

 

با رشد اینترنت و نفوذ بیشتر آن در بین کاربران در سراسر جهان استفاده از اینترنت برای کسب درآمد و رونق به کسب وکار هر روز در حال افزایش است. به صورتی که کسب کار اینترنتی یکی از گزینه های مطرح برای افرادی است که در گیر راه اندازی و توسعه استارتاپ ها هستند.
رونق کسب و کار با رشد روزافزون کسب کار اینترنتی باعث شده است که توجه ویژه ای به این موضوع از سوی افراد و سازمان ها شود. به گونه ای که برخی از سازمان ها یا کسب و کارهای نوین و نوپا مانند استارتاپ ها آن را به عنوان بخشی از فعالیت ها و اقدامات خود در عرصه کسب و کار لحاظ کنند.

• کسب و کار اینترنتی و استارت آپ ها

استارت آپ ها می توانند به چند طریق با کار اینترنتی پیوند بخورند و این مساله برای آنها اهمیت خاصی داشته باشد. در یکی از موارد آن است که استارت آپ بخشی از فعالیت خود را به کارهای اینترنتی اختصاص دهد تا بتواند سریع تر و با بازدهی بهتری کسب و کار خود را رونق داده و از راه اندازی آن سود و منفعت لازم را ببرد.
از طرف دیگر استارت آپ ها می توانند اساسا کسب کار اینترنتی راه اندازی کنند و خود استارت آپ مبتنی بر یک کسب کار اینترنتی بنا نهاده شود.
امروزه هر دوی این گزینه ها به وقوع پیوسته است. به گونه ای که بسیاری از استارت آپ ها با توجه به اهمیت کارهای اینترنتی، آن را به عنوان بخش درآمد زای خود در نظر گرفته اند و انرژی و وقت خود را در بخشی از فعالیت ها و خدماتشان به کارهای اینترنتی اختصاص داده اند.
اما سوالی که پیش می آید آن است که مگر کسب کار اینترنتی چه مزایایی دارد که استارت آپ ها باید از آن غافل نشوند و بخشی یا همه بودجه و یا انرژی خود را به آن اختصاص دهند. در این جا برخی از مزایای کارهای اینترنتی آورده شده است که می تواند موجب موفقیت کسب و کار اینترنتی هم شود.

مزایای کسب و کار اینترنتی

مزایای کسب کار اینترنتی می تواند شامل موارد متعددی شود که خود باعث موفقیت و رشد و پیشرفت استارتاپ در هر کدام از مراحل زیستی آن می شود. در اینجا به مواردی که تاثیر بسزایی در رشد و توسعه استارت آپ دارد و به نوعی می تواند موفقیت استارتاپ را به عنوان نوعی از کارهای اینترنتی تضمین نماید آورده شده است:

• کسب کار اینترنتی؛ شناخت بازار کسب و کار

از طرف دیگر با کارهای اینترنتی استارت آپ ها می توانند بهتر بازار هدف و رقبای خود را شناسایی و آن ها را تحلیل کنند و از نقاط ضعف و قوت بازار اطلاع حاصل کرده و با مطالعه دقیق و جستجوی مداوم به شکاف های موجود در بازار هدف پی برده و در پی رفع مشکلات بازار خود برآیند.
بدین گونه استارت آپ می تواند بازار خود را به خوبی شناسایی کند و با نوآوری و خلاقیت بخشی از این بازار را از آن خود کند.
از سوی دیگر کار اینترنتی امکان بهره مندی استارت آپ از تخصص و مهارت کسانی که کارهای اینترنتی را به عنوان منبع درآمد خود انتخاب کرده اند و به آن، به چشم یک کسب و کار دائمی نگاه می کنند فراهم کرده است.

• کسب کار اینترنتی؛ تسهیل بخش شناخت مشتری

از سوی دیگر کار اینترنتی امکان شناخت دقیق تر و صحیح تر مشتری را برای استارتاپ فراهم می کند که گام بسیار بلندی در راستای شناخت نیازها و خواسته های مشتری است. به صورتی که بر اساس این شناخت، می توان برنامه ریزی های درستی در جهت ایجاد و رونق کسب و کار جدید که به نوعی کسب کار اینترنتی نیز هست انجام داد.
با اطلاعات و تحلیل آن ها و دسترسی به داده های ارزشمند از مشتریان می توان محصول نهایی استارتاپ را به نوعی طراحی و تولید کرد که بتواند بیشترین رضایت مشتریان هدف را کسب کرده و در رسیدن به هدف استارتاپ یاری رسان خوبی باشد.

• کسب و کار اینترنتی؛ بهره مندی از مزایای بازخورد مشتریان

از طرف دیگر بسیاری از امور استارت آپ که ممکن است مانع رسیدن آن به هدف نهایی یعنی کسب درآمد و رونق کسب و کار باشد با گرفتن بازخوردهای مناسب از مشتری در مراحل مختلف راه اندازی و توسعه استارت آپ امکان پذیر است.
به این صورت که کارهای اینترنتی، موجب شوند ارتباط بین مشتری و استارت آپ به صورت دوطرفه برقرار شود و بتوان از بازخوردهایی که مشتری به محصول یا خدمت ارائه شده نشان می دهد برای بهبود اوضاع، تقویت ارتباط بین دو طرف و رضایت خاطر مشتری و در نهایت وفادار کردن مشتری به برند استارت آپ استفاده نمود.

• کار اینترنتی؛ تسهیل بخش جذب سرمایه

از سوی دیگر کارهای اینترنتی موجب می شوند به دلیل امکان برقراری ارتباط دوسویه با مشتری، سرمایه گذار در تمایل خود به سرمایه گذاری بر روی کسب و کار بیشتر ترغیب شود.
مخصوصا اگر با بازخوردهای مشتری در صفحه های مختلف کسب و کار مانند وب سایت وی یا در صفحه های شبکه های اجتماعی کسب کار اینترنتی مواجه شود.

کار اینترنتی

معایب کسب و کار اینترنتی

در کنار مزایای فراوانی که دارد، چند عیب جزئی دارد که به آن ها اشاره خواهیم داشت؛

– قبل خرید امکان تست کالا وجود ندارد.

– تاثیر در بهره وری کسب و کار به دلیل نداشتن ساعات کاری مشخص

– نبودن امکان تعامل با مشتری که سبب تاثیر گذاری کمتر نیز می شود.

و…

 

نکات مهم پیرامون نقش کار اینترنتی در رشد استارت آپ

بدین گونه به نظر می رسد کارهای اینترنتی می توانند با جذب سرمایه های بهتر و بیشتر کسب و کار اینترنتی را هم رونق بخشیده و بدین گونه کمک کنند تا کسب و کار مورد نظر سریع تر به بازدهی مثبت برسد.
پس همان طور که در این مقاله پیدایش به آن اشاره شد، استارت آپ ها از چند طریق به سرنوشت کارهای اینترنتی و راه اندازی و توسعه کسب کار اینترنتی پیوند می خورند.
یکی از حالت ها آن است که می توانند موجب بهبود عملکردهای استارتاپ شده و کسب و کار جدید را در رسیدن به هدفش که همان جذب مشتری و نگه داشتن وی به عنوان مشتری وفادار است کمک کنند، امکان شناخت بهتر بازار را فراهم می کنند.
از سوی دیگر امکان برقراری ارتباط با مشتری و گرفتن بازخورد از وی در مراحل مختلف استارت آپ فراهم می شود.
بدین گونه است که کارهای اینترنتی می توانند در زنجیره استارتاپ به عنوان بخشی از کل فعالیت های در نظر گرفته شده برای استارت آپ عمل کنند و می توانند شتاب دهنده اقدامات و فعالیت های استارت آپ در نظر گرفته شوند.
همچنین استارت آپ می تواند به عنوان نمونه ای از کسب کار اینترنتی مطرح شود و اساس خود را بر راه اندازی یک کسب کار اینترنتی و انجام کارهای اینترنتی بنیان نهد.
در هر کدام از موارد می تواند نقش بسزایی در بهبود، اصلاح امور و رشد استارتاپ بازی کند.
پس استارت آپ ها باید در طراحی و برنامه ریزی فعالیت ها و خدمات خود از مزایای کارهای اینترنتی غافل نشده و به کسب و کار اینترنتی به عنوان یکی از مولفه های موفقیت کسب و کار خود نگاه کنند.

 
منبع:
https://peidaiesh.com/startup/%da%a9%d8%a7%d8%b1-%d8%a7%db%8c%d9%86%d8%aa%d8%b1%d9%86%d8%aa%db%8c/

۰ ۰

١٠ راه برای پیوت در استارتاپ‌ (Pivot)

۱ بازديد

کارآفرینان دریافتند که به دلیل عدم اطمینان وسیعی که در مورد کالا و خدمات جدید وجود دارد، معمولاً مستلزم تغییر جهت هایی برای پیدا کردن بهترین مسیر موفقیت خواهد بود. این حقیقت یک شیوه جدید استارتاپی را به وجود آورده که اصلاحات لازم را سریع‌تر و اثربخش تر شناسایی می‌کند. اریک رایز (Eric Ries) کتاب نوپای ناب را در این زمینه نوشته است که ما در اینجا خلاصه ای از ١٠ روش برای پیوت در استارتاپ‌ را مطالعه می‌کنیم:

 

١- بزرگنمایی: (Zoom-in Pivot)

در این روش، چیزی که قبلاً یک بخش کوچک از تولید بوده، به کل محصول تبدیل شده که باعث تمرکز بیشتر بر ارزش محصول اولیه می‌شود.

 

٢- دورنمایی: (Zoom-out Pivot)

برعکس حالت قبل، گاهی یک بخش کوچک از محصول کارایی کافی برای رفع نیاز مشتری را ندارد. در این شرایط، به چیزی که قبلاً کل محصول ما بوده به چشم یک بخش کوچک از کالایی بزرگ‌تر نگاه می‌شود.

 

٣- بخش مشتریان: (Customer Segment Pivot)

محصول شما ممکن است مشتریان واقعی داشته باشد ولی نه آنهایی که مشتری اولیه شما تلقی می شوند. به عبارتی محصول شما یک مشکل واقعی را حل می کند ولی باید جایگاهش را در بخش بهینه تری پیدا کند.

پیوت استارتاپ

۴- نیاز مشتری: (Customer Need Pivot)

بازخوردهایی که از مشتری دریافت می شود مبنی بر این است که مشکل آنها آنقدر هم بزرگ نیست که به دنبال رفع آن باشند، یا استطاعت مالی خرید محصول شما را ندارند. در اینجا یا باید جایگاه محصول را عوض کنید یا یک محصول کاملاً جدید مطابق با نیاز بازار تولید کنید.

 

۵- بستر: (Platform Pivot)

این بخش نیازمند تغییر از اپلیکیشن به وبسایت یا برعکس آن است. بسیاری از بنیان گذاران راه حل خود را به عنوان یک پلتفرم برای محصولات آینده معرفی می کنند ولی الان یک راه حل کاربردی ندارند. در حالی که مشتریان به دنبال راه حل هستند نه پلتفرم.

 

۶- ساختار کسب و کار: (Business Architecture Pivot)

جفری مور عنوان می کند که دو نوع ساختار کسب و کار وجود دارد: حاشیه بالا، حجم کم (مدل پیچیده) و حاشیه پایین، حجم زیاد (مدل عملیات حجیم) . شما نمی توانید هر دوی این روش ها را هم زمان در پیوت در استارتاپ‌ انجام دهید.

 

پیوت استارتاپ

٧- کسب ارزش: (Capture Value Pivot)

این روش به مدل درآمدی استارتاپ مرتبط است. تغییر در روش کسب ارزش یک استارتاپ می تواند اثرات بلند مدت زیادی بر کسب و کار، محصول و بازار شما داشته باشد. برای مثال مدل درآمدی “رایگان” ارزش چندانی برای استارتاپ شما به ارمغان نمی آورد.

 

٨- موتور رشد: (Engine of Growth Pivot)

امروزه اکثر استارتاپ ها از یکی از ٣ موتور رشد استفاده می کنند : مدل رشد Viral(ویروسی)، Sticky(چسبنده) و Paid (پرداخت شده). انتخاب بهترین مدل می تواند در سرعت و میزان رشد شما تاثیر زیادی داشته باشد.

  

٩- کانال ارتباطی: (Channel Pivot)

در اصطلاحات فروش، به روشی که کالا به دست مشتری می رسد “کانال فروش” یا “کانال توزیع” می گویند. تغییر در کانال معمولا نیازمند قیمت‌گذاری، ویژگی و موقعیت رقابتی منحصر به فرد هستند.

 

١٠- تکنولوژی: (Technology Pivot)

گاهی استارتاپ ها روش جدیدی با تکنولوژی متفاوت برای رسیدن به نتایج قبلی پیدا می کنند. این در مواقعی که تکنولوژی جدید قیمت پایین تر یا کارایی بیشتری داشته باشد اتفاق می افتد.

 

هر کارآفرینی در چرخه تولید محصول خود با تصمیم تغییر جهت دادن مواجه می شود. اگر از کارآفرینانی که این کار را کرده اند بپرسید، بی شک به شما خواهند گفت که ای کاش زودتر این تغییر جهت را انجام می دادند.

 

منبع:

https://dmondgroup.com/%d9%a1%d9%a0-%d8%b1%d8%a7%d9%87-%d8%a8%d8%b1%d8%a7%db%8c-%d9%be%db%8c%d9%88%d8%aa-%d8%af%d8%b1-%d8%a7%d8%b3%d8%aa%d8%a7%d8%b1%d8%aa%d8%a7%d9%be%e2%80%8c-pivot/

۰ ۰